คู่มือเดินกินตลาดนอกสึกิจิ｜ของขึ้นชื่อที่ควรชิมตั้งแต่เช้าและเคล็ดลับเลี่ยงความแออัด

เมื่อคิดว่า "อยากไปสึกิจิ" หลายคนอาจนึกถึงการประมูลปลาทูน่าตอนเช้ามืด หรือบรรยากาศคึกคักของตลาดค้าส่ง แต่ภาพจำเหล่านั้นบางอย่างไม่ตรงกับสึกิจิในปัจจุบันแล้ว ตลาดสึกิจิในฐานะตลาดค้าส่ง (ที่เรียกว่า "ตลาดใน") ย้ายไปโทยอสึแล้วในปี 2018 สิ่งที่เดินเที่ยวได้ที่สึกิจิในปัจจุบันคือ "ตลาดนอกสึกิจิ" มีหลายคนที่มาโดยไม่รู้เรื่องนี้แล้วรู้สึกสับสน บทความนี้จะอธิบายความแตกต่างก่อน แล้วสรุปขั้นตอนการเที่ยวตลาดนอกยามเช้าอย่างไม่เร่งรีบ

สิ่งที่ควรเข้าใจก่อน: ความต่างระหว่าง "ตลาดใน" กับ "ตลาดนอก"

สึกิจิในอดีตมีสองพื้นที่ที่มีลักษณะต่างกันตั้งอยู่ติดกัน แห่งหนึ่งคือตลาดค้าส่งกลางที่กรุงโตเกียวเป็นผู้จัดตั้ง หรือ "ตลาดใน" อีกแห่งคือย่านร้านค้าที่แผ่ขยายอยู่รอบ ๆ คือ "ตลาดนอก"

ในจำนวนนี้ ตลาดในได้ย้ายไปโทยอสึในปี 2018 (ปีเฮเซที่ 30) ตามที่ระบุไว้ในลำดับเหตุการณ์บนเว็บไซต์ทางการของตลาดนอกสึกิจิ เว็บไซต์ท่องเที่ยวทางการของกรุงโตเกียวก็ระบุว่า แม้ตลาดในจะย้ายไปโทยอสึแล้ว แต่ตลาดนอกยังคงคึกคักไม่ต่างจากเดิม ปัจจุบันแม้จะมาเยือนสึกิจิ ก็ไม่สามารถชมการซื้อขายแบบค้าส่ง เช่น การประมูล ได้อีกต่อไป

ในทางกลับกัน ย่านที่มีร้านอาหารทะเลสด ร้านของแห้ง และร้านอาหารเรียงรายกันยังคงอยู่ที่สึกิจิ ภายในพื้นที่ยังมีตลาดอาหารสด "สึกิจิอุโอกาชิ" ซึ่งเปิดทำการในสองอาคาร คืออาคารโอดาวาระบาชิและอาคารอุมิซาจิบาชิ ขอให้ถือว่า "ตลาดนอก" แห่งนี้คือจุดหมายของการเยือน

ความเป็นมาและขนาดในปัจจุบันของตลาดนอกสึกิจิ

ชื่อสถานที่ "สึกิจิ" มีที่มาจากการที่พื้นที่นี้เป็นแผ่นดินที่สร้างขึ้นจากการถมทะเล ตามลำดับเหตุการณ์บนเว็บไซต์ทางการ พื้นที่แถบนี้ได้รับการพัฒนาตามแผนฟื้นฟูหลังเหตุเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ปี 1657 (ปีเมเรคิที่ 3) และในปี 1664 (ปีคันบุนที่ 4) พ่อค้าส่งปลาจากตลาดปลานิฮงบาชิได้ยื่นคำร้อง จนมีการเปิดย่านมินามิโอดาวาระโจ ความผูกพันกับการค้าปลาจึงย้อนกลับไปได้ถึงยุคนั้น

จุดเปลี่ยนสำคัญคือแผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโตปี 1923 (ปีไทโชที่ 12) ตลาดปลานิฮงบาชิที่ถูกไฟไหม้ได้ย้ายมาที่นี่ และในปี 1935 (ปีโชวะที่ 10) ตลาดหลักสึกิจิของตลาดค้าส่งกลางโตเกียวก็เปิดดำเนินการอย่างเป็นทางการ ตลาดนอกเติบโตขึ้นรอบ ๆ ในฐานะย่านร้านค้าที่รองรับมืออาชีพที่มาซื้อวัตถุดิบ ข้อความบนเว็บไซต์ทางการที่ว่า "กว่า 80 ปีนับตั้งแต่เปิดตลาด เราสร้างมาด้วยกันกับมืออาชีพด้านอาหาร" ก็หมายถึงเส้นทางนี้

สำหรับขนาดในปัจจุบัน เว็บไซต์ท่องเที่ยวทางการของกรุงโตเกียวอธิบายว่ามีร้านค้าหลายร้อยร้านเรียงราย ขายตั้งแต่อาหารทะเลไปจนถึงอุปกรณ์ครัวสำหรับมืออาชีพ ระบบค้นหาร้านค้าทางการก็แบ่งหมวดหมู่ไว้อย่างละเอียด ทั้งปลาทูน่า อาหารทะเลสด ผักผลไม้ ของแห้ง คาตสึโอบุชิ ผักดอง ทามาโกะยากิ โอเด็นและลูกชิ้นปลา ซูชิ ข้าวหน้าอาหารทะเล ไปจนถึงมีด ภาชนะ และบรรจุภัณฑ์ นี่คือย่านที่มีครบทั้งวัตถุดิบและอุปกรณ์เกี่ยวกับอาหาร

ทำไมช่วงเช้าจึงเป็นเวลาที่ดีที่สุด และการใช้แต่ละช่วงเวลา

เหตุผลที่แนะนำให้ไปตลาดนอกตอนเช้าไม่ใช่แค่เพราะ "คนน้อย" ปฏิทินวันทำการบนเว็บไซต์ทางการแบ่งหนึ่งวันออกเป็นสามช่วง คือ 6 โมงถึง 9 โมงเป็นช่วงที่เน้นการซื้อสินค้าเพื่อธุรกิจ 9 โมงถึง 14 นาฬิกาเป็นเวลาขายปกติ และหลัง 14 นาฬิกาเป็นเวลาเปิดทำการอิสระ

กล่าวคือ สำหรับผู้ซื้อทั่วไปและนักท่องเที่ยว ช่วงเวลาที่ดีที่สุดคือตั้งแต่ 9 โมงจนถึงหลังเที่ยงเล็กน้อย ข้อมูลของสมาคมส่งเสริมที่ลงไว้ในเว็บไซต์สมาคมการท่องเที่ยวเขตชูโอก็ระบุเวลาทำการ 9 โมงถึง 15 นาฬิกา (แตกต่างกันตามร้าน) และแนะนำให้ผู้มาเยือนทั่วไปมาหลัง 9 โมง สึกิจิอุโอกาชิแม้เปิด 5 นาฬิกาถึง 15 นาฬิกา แต่ก็ระบุชัดเจนว่าขอให้บุคคลทั่วไปและนักท่องเที่ยวมาหลัง 9 โมงเช้า

ในทางกลับกัน เมื่อเข้าช่วงบ่ายจะมีร้านที่เริ่มปิด หากไปถึงหลังเที่ยง อาจพบว่าร้านที่ตั้งใจไว้ปิดไปแล้ว แทนที่จะกินอาหารเช้าเสร็จแล้วค่อยออกเดินทาง ลองจัดเวลาให้ได้มากินอาหารเช้าที่ตลาดนอก ซึ่งสุดท้ายแล้วเป็นวิธีที่ไม่เร่งรีบที่สุด

เดินเที่ยวโดยมุ่งหาอะไร: ประเภทของขึ้นชื่อ

ทามาโกะยากิ

สิ่งที่เห็นได้บ่อยที่ตลาดนอกคือทามาโกะยากิ (ไข่ม้วนญี่ปุ่น) ที่ทำสด ๆ หน้าร้าน ร้านที่อยู่ในหมวดทามาโกะยากิของระบบค้นหาร้านค้าทางการ ได้แก่ สึกิจิโชโร มารุทาเกะ สึกิจิยามาโช และทามะฮาจิโชเท็น บางร้านขายแบบเสียบไม้ เป็นประเภทที่มักถูกเลือกเป็นเมนูแรกของเช้า

ซูชิ・ข้าวหน้าอาหารทะเล

ซูชิและข้าวหน้าอาหารทะเลมีจำนวนร้านมากจนแยกหมวดหมู่เป็นของตัวเอง เนื่องจากอาจต้องรอคิว การไปถึงตอนร้านเพิ่งเปิดจึงเป็นทางเลือกที่เหมาะสม ชั้น 3 ของอาคารโอดาวาระบาชิในสึกิจิอุโอกาชิยังมี "อุโอกาชิโชกุโด" (โรงอาหารตลาดปลา) อีกด้วย

ปลาทูน่า・อาหารทะเลสด

ปลาทูน่าเป็นหมวดหมู่แยกต่างหากในระบบค้นหาร้านค้า เป็นหนึ่งในประเภทหลักควบคู่ไปกับอาหารทะเลสด และปลาเค็มตากแห้ง・ผลิตภัณฑ์แปรรูปจากปลา

โอเด็น・ลูกชิ้นปลา

ลูกชิ้นปลาก็เป็นอีกมุมหนึ่งที่มีเอกลักษณ์ของตลาดนอก ร้านที่อยู่ในหมวดโอเด็น・ลูกชิ้นปลาของระบบค้นหาร้านค้าทางการ ได้แก่ อาจิโนะฮามาโทะ สาขาหลักสึกิจิ สึกิจิคิบุน ฮานาโอกะโชเท็น และมารุทามะซุอิซัน อาหารร้อน ๆ เป็นสิ่งที่น่ายินดีเป็นพิเศษในเช้าวันที่อากาศหนาว

น้ำซุปดาชิและของแห้ง

หากคิดจะซื้อกลับบ้าน ของแห้งอย่างคาตสึโอบุชิ (ปลาโอแห้งไส) เหมาะมาก หมวดคาตสึโอบุชิมีเจ็ดร้าน ได้แก่ อากิยามะโชเท็น อาจิโนะโยเนะคุระ โอบายาชิโชเท็น คาวาเบะโชเท็น ฟุชิทากะ มัตสึมุระ และวะดะคิว

ระวังวันหยุดวันพุธ วันอาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์

สิ่งที่มักมองข้ามได้ง่ายยิ่งกว่าช่วงเวลาเมื่อไปตลาดนอกคือวันหยุด เว็บไซต์ทางการระบุชัดเจนว่าในวันหยุดตลาดของตลาดค้าส่งกลางโตเกียว ร้านจำนวนมากในตลาดนอกก็หยุดด้วย วันหยุดตลาดนอกจากวันอาทิตย์และวันหยุดนักขัตฤกษ์แล้ว บางสัปดาห์ยังกำหนดให้วันพุธเป็นวันหยุดด้วย และแตกต่างกันไปในแต่ละเดือน สึกิจิอุโอกาชิก็หยุดวันอาทิตย์ วันหยุดนักขัตฤกษ์ และวันพุธที่กำหนดเช่นกัน

อย่างไรก็ตาม นี่เป็นเพียงแนวโน้มเท่านั้น ดังที่เว็บไซต์ทางการเองแจ้งว่า "แม้แต่ในตลาดนอกก็มีร้านที่ปิด กรุณาสอบถามวันเปิดทำการกับแต่ละร้านโดยตรง" วันเปิดทำการจะแตกต่างกันไปตามร้าน เมื่อกำหนดวันเยือนแล้ว ควรตรวจสอบปฏิทินวันทำการบนเว็บไซต์ทางการว่าเป็นวันหยุดตลาดหรือไม่ จะแน่นอนที่สุด

วิธีเดินเที่ยวและมารยาท

ตลาดนอกไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยว แต่เป็นสถานที่ค้าขายที่ยังมีการซื้อสินค้าเพื่อธุรกิจอยู่จนถึงทุกวันนี้ เว็บไซต์ทางการตั้งเป้าหมาย "สร้างย่านที่ทุกคนรู้สึกดี ทั้งคนทำงาน ผู้มาซื้อของ นักท่องเที่ยว และคนในท้องถิ่น" และกำหนดมารยาทไว้แปดข้อ

ก่อน 9 โมงเช้าเป็นช่วงเวลาที่ให้ความสำคัญกับการซื้อสินค้าเพื่อธุรกิจ
งดเดินไปกินไป และกินในร้านหรือบริเวณที่กำหนด
กระเป๋าเดินทางให้ฝากไว้ในล็อกเกอร์ ส่วนรถเข็นเด็กฝากได้ที่ศูนย์บริการข้อมูล
ตรอกแคบ จึงไม่ควรเดินเป็นกลุ่มใหญ่
ขออนุญาตจากร้านก่อนถ่ายภาพ
ห้ามจับสินค้า
เนื่องจากขายในราคาส่ง จึงไม่ควรต่อรองราคา
สูบบุหรี่เฉพาะในพื้นที่สูบบุหรี่ที่กำหนด

โดยเฉพาะ ขอให้ระวังว่า คำว่า "ทาเบอารุกิ" (เดินกิน) ไม่ได้หมายความว่าเดินไปกินไปได้จริง ๆ สิ่งที่ทางตลาดขอคือการกินอาหารที่ซื้อมาที่มุมรับประทานหน้าร้านหรือบริเวณที่กำหนด ทางเดินมีความกว้างจำกัด เพียงเลือกจุดหยุดยืนให้เหมาะสม ความกระทบกระทั่งกับผู้คนรอบข้างก็จะลดลงมาก

วัดสึกิจิฮงกันจิ บริเวณโดยรอบ และการแยกแยะกับตลาดโทยอสึ

หลังช้อปปิ้งและรับประทานอาหาร สถานที่ที่แวะต่อได้ง่ายคือวัดสึกิจิฮงกันจิ เว็บไซต์ท่องเที่ยวทางการของกรุงโตเกียวแนะนำว่า อาคารหลักที่สร้างขึ้นใหม่ในปี 1934 มีรูปลักษณ์ภายนอกที่เลียนแบบสถาปัตยกรรมพุทธของอินเดียโบราณ ภายในมีโคมระย้าและออร์แกนท่อที่ผลิตในเยอรมนี สมาคมการท่องเที่ยวเขตชูโอก็อธิบายว่าอาคารหลักเป็นสิ่งก่อสร้างหินสไตล์อินเดียโบราณ ตามเว็บไซต์ทางการ เวลาสักการะที่อาคารหลักคือ 6 โมงถึง 16 นาฬิกา การที่ประตูเปิดตั้งแต่เช้าทำให้เข้ากันได้ดีกับแผนเที่ยวช่วงเช้า

อีกแห่งที่แวะได้ง่ายคือศาลเจ้านามิโยเคะ (ศาลเจ้านามิโยเคะอินาริ) ตามเว็บไซต์ทางการ ระหว่างการถมทะเลมีการพบวัตถุศักดิ์สิทธิ์จากทะเล และได้สร้างศาลเจ้าขึ้นในปี 1659 (ปีมันจิที่ 2) ตั้งอยู่ที่สึกิจิ 6-โชเม เขตชูโอ เดิน 5 นาทีจากสถานีสึกิจิชิโจของสายโทเอโอเอโดะ

มาแยกแยะกับตลาดโทยอสึกันด้วย ตลาดโทยอสึเป็นตลาดค้าส่งกลางที่กรุงโตเกียวเป็นผู้จัดตั้ง เป็นสถานที่ซื้อขายแบบค้าส่ง ส่วนตลาดนอกสึกิจิเป็นย่านร้านค้าที่ผู้ซื้อทั่วไปก็เดินเที่ยวได้ หากสนใจบรรยากาศการซื้อขายจริงให้ไปโทยอสึ หากอยากเดินเล่นและชิมอาหารหลากหลายให้ไปสึกิจิ นี่คือวิธีเลือกที่ตรงไปตรงมา สำหรับวิธีเยี่ยมชมตลาดโทยอสึและสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับบุคคลทั่วไป กรุณาตรวจสอบข้อมูลทางการของตลาดค้าส่งกลางโตเกียว

การเดินทางสะดวกมาก ตามคำแนะนำการเดินทางบนเว็บไซต์ทางการ เดิน 1 นาทีจากทางออก A1 สถานี "สึกิจิชิโจ" สายโทเอโอเอโดะ เดิน 1 นาทีจากทางออก 1・2 สถานี "สึกิจิ" สายโตเกียวเมโทรฮิบิยะ และเดิน 5 นาทีจากทางออก 5・6 สถานี "ฮิงาชิกินซ่า" สายโตเกียวเมโทรฮิบิยะ・สายโทเออาซากุสะ พอออกจากสถานีก็ถึงตลาดทันที จุดแข็งของตลาดนอกสึกิจิจึงอยู่ที่จัดเป็นจุดแรกของแผนเที่ยวตอนเช้าได้ง่าย การจัดให้ช่วงเช้าอยู่ที่สึกิจิ และช่วงบ่ายไปกินซ่าหรือสวนฮามะริคิว ก็ทำได้สบาย ๆ

※ข้อมูลในบทความนี้เป็นข้อมูล ณ เดือนสิงหาคม 2026 เวลาทำการ วันหยุด และสินค้าที่จำหน่ายของแต่ละร้านอาจมีการเปลี่ยนแปลง กรุณาตรวจสอบข้อมูลทางการของแต่ละร้านก่อนออกเดินทาง